تجهیزات کنترلی

در این مقاله به  بررسی اجزای کندانسینگ یونیت می پردازیم. اجزای کندانسینگ یونیت عبارتند از:

کمپرسور
وظیفه فشرده سازی و تامین انرژی لازم برای حرکت مبرد را بر عهده دارد. کمپرسورهای مورد استفاده در واحدهای چگالشی معمولاً روتاری، اسکرول، پیستونی و در برخی مدل ها پیچی هستند. برای اطلاعات بیشتر در مورد هر نوع کمپرسور می توانید به مقاله مربوطه مراجعه نمایید.

از کمپرسورهای اینورتر می توان در واحدهای کندانسینگ نیز استفاده کرد. کمپرسورهای اینورتر قابلیت کنترل سرعت کمپرسور را دارند. به این ترتیب کنترل ظرفیت با دقت بیشتری انجام می شود. این نه تنها مصرف انرژی را کاهش می دهد، بلکه عمر کمپرسور را نیز افزایش می دهد. می توانید در مقاله درباره کمپرسور اینورتر بیشتر بخوانید.

کندانسور
کندانسور نوعی مبدل حرارتی است که وظیفه آن دفع گرما از مبرد است. مبرد در حالت گازی وارد کندانسور می شود. در کندانسور گرمای خود را به هوا یا آب منتقل می کند. در نهایت به شکل مایع زیر سلولی خارج می شود. همانطور که گفته شد دو نوع کندانسور وجود دارد. کندانسور هوا خنک و کندانسور آب خنک.

اگر کندانسور مورد استفاده، کندانسور هوا خنک باشد، به آن کندانسور هوا می گویند. در این کندانسور هوا با استفاده از فن از لوله های کویل عبور می کند. مبرد نیز با عبور هوا از لوله ها خنک می شود. در این سیستم نیازی به استفاده از آب و برج خنک کننده نیست. ابعاد آن نیز کوچکتر و فشرده تر است.

در واحدهای آب چگالشی، کندانسور آب یا آب سرد است. در این نوع سیستم از کندانسور پوسته لوله استفاده می شود. با ورود به کندانسور آب، مبرد توسط جریانی از آب بدون تماس مستقیم خنک می شود. آب خنک کننده کندانسور نیز توسط برج خنک کننده یا برج خنک کننده خنک می شود. این نوع کندانسور برای سیستم های با ظرفیت بالا در هوای خشک استفاده می شود.

دریچه معکوس
در واحدهای چگالشی که به عنوان پمپ حرارتی عمل می کنند، قطعه ای به نام شیر معکوس وجود دارد. وظیفه این شیر معکوس کردن جریان مبرد است. با معکوس کردن چرخه به جای خنک کردن، یک بار حرارتی ایجاد می شود. به طور دقیق تر، نقش اواپراتور و کندانسور تغییر می کند و گرما از محیط بیرون به داخل منتقل می شود.

همچنین از تجهیزات کنترلی و حفاظتی مانند فیلتر خشک کن، جداکننده روغن یا جداکننده روغن، فشارسنج و ... نیز در واحد متراکم استفاده می شود.

سوپرهیت چیست؟
سوپرهیت دما یا گازی است که دمای بسیار بالایی دارد که بستگی به دمای اشباع یا جوش آن دارد. اگر دمای جوش 10 درجه و دمای گاز 12 درجه باشد، می گوییم یک حرارت فوق العاده رخ داده است. اما ممکن است در صورت یک ضربه فوق العاده گرما خیلی گرم نباشد.

در واقع اگر بخواهیم گرمای فوق العاده را به صورت ساده تری تعریف کنیم تا کاملا قابل درک باشد، می توانیم آن را اینگونه توصیف کنیم که آب در دمای 100 درجه می جوشد، یعنی آب از صفر به یک گرما می گیرد. صد درجه و دمای خود را بالا می برد، در واقع وقتی به 100 درجه و نقطه جوش رسید گرما را جذب می کند و به حد یکنواخت می رسد. این مرحله مخلوط اشباع نامیده می شود. مرحله ای که دما گرما را می گیرد و ثابت می شود مرحله اشباع نامیده می شود. و این مرحله تا زمانی ادامه می یابد که آب شروع به تبخیر کند که دوباره دما شروع به افزایش می کند و به 110 درجه می رسد که در اینجا می گوییم 10 درجه گرمای فوق العاده داریم.

تفاوت بین دمای گاز نهایی و دمای تبخیر مایع، تعریف دیگری از سوپرهیت است. در واقع کار کندانسور کاملاً شبیه این بخار است که بخار کمپرسور را با فشار یکنواخت به مایع تبدیل می کند. در اواپراتور، مایع به بخار تبدیل می شود. در نهایت باید کلمه superheat را بگوییم، کندانسورها کاملاً با یکدیگر در تعامل هستند.

سوپرهیت چه می کند؟
سوپرهیت کاربردهای خاصی دارد مثلا در توربین های بخار از سوپرهیت برای عبور از نازل ها و هدایت بخار استفاده می شود که باعث چرخش آن می شود. از آنجایی که انرژی مورد نیاز فقط از طریق بخار قابل دریافت است، انرژی دریافتی در نهایت انرژی ضعیفی است.

یکی دیگر از کاربردهای این سوپرهیت افزایش راندمان حرارتی توربین های بخار است. همچنین در سایت های صنعتی به ویژه در صنعت نفت و پتروشیمی کاربرد فراوانی دارد. در واقع بخار فوق گرم بیشتر از بخار اشباع در دسترس است.

همچنین در صنعت کارتن و کاغذ در سیلندرهای خشک کن با حجم زیاد و سرعت کم کاربرد دارد.

در نهایت، کار اصلی سوپرهیت عبور از گذرگاه لوله در مبدل غشایی لوله یا بین صفحات، در مبدل دمای صفحه است. در واقع بخار از طریق آن به دیواره سیلندر می رسد و به سرعت به دمای بخار اشباع می رسد و سرعت انتقال دما با حالت استفاده از بخار اشباع یکنواخت است. بخار سوپرهیت در وسط سیلندر باقی می ماند.

جریان کار سوپرهیت چگونه است؟
کاربرد دیگر این بخار در سیستم های تراکمی است که در آن از سوپرهیت برای جلوگیری از ورود مایع به کمپرسور استفاده می شود. تنها شرط مطمئن برای ورود این مایع به کمپرسور وجود بخار مربوطه است. حال توضیح خواهیم داد که چگونه این بخار از ورود مایع جلوگیری می کند. در ابتدا این بخار تا مایع داخل مخلوط بخار ظاهر نمی شود، بنابراین وقتی بخار اشباع شده به این بخار تبدیل می شود، مفهوم تبخیر تمام مایع داخل آن است. و این یک علامت مطمئن است که هیچ مایعی وارد کمپرسور نمی شود.

در واقع سوپرهیت برای این کار 5 تا 15 درصد سطح انتهایی سیم پیچ را می گیرد و بخار اشباع شده با جاری شدن به انتهای کویل، دمای داغ محیط را جذب کرده و گرم می شود. برای اینکه این عملیات توسط بخار فوق گرم به درستی انجام شود، باید از شیر انبساط ترموستاتیک استفاده شود که مقداری مایع را به داخل اواپراتور می فرستد. سوپرهیت کافی که باید در انتهای اواپراتور که میل سوپاپ قرار دارد انجام شود. در نهایت اگر این کار به درستی انجام نشود، جوهر را به کمپرسور برمی گرداند و آسیب زیادی به کمپرسور وارد می کند. در واقع، تمام عملکرد مناسبی که از یک سوپرهیت انتظار داریم، باید با اندازه گیری دقیق این بخار با تجهیزات و لوازم مربوطه امکان پذیر باشد.

انواع کندانسور آب چیست و چه کاربردهایی دارد؟
کندانسورهای آبی انواع مختلفی دارند که به چهار دسته تقسیم می شوند. انواع کندانسورهای آب گنجانده شده است، اما طراحان برای هر کدام عملکرد متفاوتی را تعریف کرده اند. به طور کلی باید گفت که بسته به فشار و دبی متغیر است.

کویل دو لوله ای: لوله ها به موازات یکدیگر قرار می گیرند و در داخل هر شاخه از کندانسور آب لوله های دیگری تعبیه می شود. سیم پیچ بیرونی از داخل آب گرم و لوله داخلی آب سرد را عبور می دهد.
انتقال حرارت پوسته لوله: امروزه از این نوع کندانسور بیشتر در برج های خنک کننده ترکیبی یا هیبریدی استفاده می شود. تعدادی لوله مسی به صورت کویل به صورت رفت و برگشت ساخته می شود. سمپاش پاشیده می شود. تبادل حرارتی خوبی در کندانسور آب ایجاد می کند و دمای آب را می توان تا 5 درجه کاهش داد.
سیم پیچ لوله مارپیچی: لوله های کویل کندانسور به صورت لوله های حلزونی و مارپیچی طراحی شده اند و در داخل یک سیلندر قرار می گیرند. لوله های مارپیچ کندانسور اسپا در داخل جریان یافته و در داخل سیلندر آب خنک شده نصب می شوند و یا بالعکس تا دمای آب گرم به تدریج کاهش یابد. بابا
کویل های صفحه ای: تعداد مشخصی از صفحات در کنار هم در کندانسور آب قرار دارند. سیال گرم از یک طرف و آب سرد از طرف دیگر جریان دارد. باید گفت که تحمل کمتری دارند و برای مصارف خاصی استفاده می شوند.

انواع کندانسور هوایی
این نوع کندانسور نوع v تنها با جریان هوای تازه مایع داخلی را خنک می کند. کندانسور هوا یا تعدیل کننده هوای خنک کننده در دو نوع عمودی و افقی تولید می شود. قابلیت کاهش دمای خوبی دارند و برای استفاده بهتر از چند پروانه کندانسور استفاده می کنند. به منظور افزایش ظرفیت تبرید کندانسور به منظور افزایش راندمان انتخاب فن یکی از مهمترین نکات در ساخت و تولید کندانسور هوای سرد می باشد. به طور کلی مبدل هوا دارای دو دسته می باشد که به شرح زیر است:
کندانسور هوای اتمسفر یا جریان طبیعی: این فناوری اغلب می تواند برای کاهش دمای سیستم های خانگی مورد استفاده قرار گیرد، زیرا کندانسور به گونه ای طراحی شده است که به مساحت وسیعی نیاز دارد. بنابراین این عامل منجر به بازده پایین شده است. این مدل کندانسور استفاده می شود. هیچ صنعتی ندارد و فقط برای یخچال و فریزر خانگی طراحی شده است.
کندانسور هوای خنک با مکش اجباری: مبدلی برای ظرفیت های صنعتی سنگین یا صنعت تهویه مطبوع با راندمان بالا و راندمان بالا. فن هایی برای مکش و دمیدن هوای تازه روی کندانسور تعبیه شده است تا جریان خنک کننده را تسریع کند. قدرت زیاد در هنگام خنک سازی باعث می شود که دلتای کندانسور 15 درجه سانتیگراد شود. با این حال، این آیتم محاسبه به دمای آب گرم ورودی داخل کویل کندانسور بستگی دارد. لوله های رفت و برگشتی با سایزهای 8.7، 8.5، 8.3 اینچ رایج ترین نمونه های قابل استفاده در کندانسورهای هوا هستند. ضخامت ها متغیر بوده و با توجه به میزان کاهش دما، فشار، حجم جریان گردش متفاوت است.

تفاوت چیلرهای هوا خنک و آب خنک از نظر ساختار چیست؟
ساختار چیلر هوا خنک (چیلر تراکمی هوا خنک یا چیلر هوا) و آب خنک (چیلر تراکمی با آب خنک یا چیلر آبی) بسیار شبیه به هم هستند. هر دو از اجزای اصلی کمپرسور، اواپراتور، کندانسور و شیر انبساط تشکیل شده‌اند. مهمترین تفاوت چیلر با چیلر این است که کندانسور یا با آب یا با هوا خنک می شود.

اگر کندانسور با آب خنک شود به آن چیلر فشرده آب سرد می گویند که به برج خنک کننده و پمپ نیز نیاز دارد. اگر کندانسور با استفاده از فن دمنده هوا خنک شود به آن چیلر هوای فشرده می گویند که نیازی به برج خنک کننده و پمپ ندارد.

کندانسور آب سرد معمولاً یک مبدل حرارتی پوسته و لوله است. کندانسور هوای خنک شده از لوله های پره دار (شبیه رادیاتور) تشکیل شده است که فن از طریق آن هوا را دمیده و آن را خنک می کند.

به شکل زیر توجه کنید. همانطور که در تصویر مشاهده می کنید در ابتدای سیکل کمپرسور گاز مبرد را متراکم کرده و فشار و دمای آن را به شدت افزایش می دهد. مبرد متراکم از طریق یک لوله مسی (خط نارنجی) به کندانسور منتقل می شود. کندانسور مجموعه ای از لوله های مسی با تعدادی فن است که این فن ها به طور مداوم حجم زیادی از هوا را از سطح کندانسور عبور می دهند تا دمای مبرد کاهش یابد. پس از کاهش دما، مبرد داخل لوله های کندانسور به حالت مایع تبدیل می شود. مبرد از طریق لوله دیگری (مسیر سبز) از قسمت بسیار مهمی به نام شیر انبساط عبور می کند. همانطور که از نام آن مشخص است، وظیفه این شیر (البته) منبسط کردن مبرد است و این عمل انبساط باعث می شود فشار مبرد به شدت کاهش یابد و مبرد با گرفتن کمترین گرما آماده تبخیر شود (تغییر فاز به حالت گاز). از محیط اطراف تبخیر می شود، مبرد. محیط اطراف مبرد همانند آب داخل اواپراتور است. یعنی مبرد گرمای آب موجود در اواپراتور را جذب کرده و آب را خنک می کند و سپس از این آب سرد برای کاربردهای مختلف خنک کننده استفاده می شود. (از کاربردهای خنک کننده ساختمان تا انواع کاربردهای خنک کننده صنعتی)

اگرچه سیستم های تبرید ممکن است تفاوت های زیادی در طراحی و اجزای سازنده داشته باشند، اما همه آنها بر یک اساس کار می کنند. در هر چرخه تبرید مکانیکی، شاهد چهار فرآیند تراکم، تقطیر، انبساط و تبخیر هستیم. مبرد موجود در اواپراتور گرما را جذب کرده و به گاز تبدیل می کند. سپس این گاز داغ وارد کمپرسور شده و آن را فشرده می کند و فشار آن افزایش می یابد. در نهایت این مبرد که دما و فشار بالایی دارد وارد کندانسور شده و با اتلاف حرارت به مایع تبدیل می شود. 

عملکرد کندانسور در سیکل تبرید چیست؟
کندانسور یا همان کندانسور همانطور که از نامش پیداست برای تبدیل مبرد از گاز به مایع در سیکل های تبرید استفاده می شود. گاز داغ و پرفشار خروجی از کمپرسور وارد لوله های کندانسور شده و گرمای خود را از دست می دهد و در نهایت به مایع تبدیل می شود.

کندانسور و اواپراتور هر دو مبدل حرارتی هستند که به همراه کمپرسور سه جزء حیاتی یک سیستم تهویه مطبوع هستند. طراحی صحیح و انتخاب این سه می تواند تاثیر زیادی بر کارایی سیستم داشته باشد.

بسته به اینکه کندانسور چگونه گرما را با محیط تبادل می کند و خنک می شود، کندانسور به سه دسته تقسیم می شود:

کندانسور هوا خنک (هوایی) چیلر و سردخانه
همانطور که از نام آن مشخص است در این کندانسور هوا از کویل یا لوله های کندانسور عبور می کند و از این طریق گرما از مبرد به محیط منتقل می شود. خود کندانسور هوا نیز به دو دسته خنک کننده با جریان هوای طبیعی یا با جریان هوای اجباری تقسیم می شود.

کندانسور هوا خنک با جریان طبیعی

در این نوع کندانسور جریان طبیعی هوا روی کویل ها باعث خنک شدن کندانسور می شود. از آنجایی که سرعت جریان هوا معمولا کم است و تبادل حرارت زیاد نیست، بنابراین این نوع کندانسور کارایی چندانی ندارد. به همین دلیل معمولاً یک کندانسور هوا خنک تنفس طبیعی با سطح وسیعی ساخته می شود تا گرما را به خوبی از کندانسور دفع کند. همان نوع کندانسور مورد استفاده در یخچال و فریزر خانگی.

کندانسور هوا خنک با جریان اجباری

در این کندانسور هوا با استفاده از دمنده یا فن بر روی سطح کندانسور می دمد. سیستم های تهویه خانگی نیز معمولا از این نوع کندانسور استفاده می کنند. در این کندانسور هوا از میان تیغه هایی که از آلومینیوم ساخته شده اند عبور می کند. مبرد نیز از لوله هایی که معمولا از مس هستند عبور می کند و انتقال حرارت صورت می گیرد.

سیستم های تبرید جذبی چیست؟ چه کارایی هایی دارد؟ مزایا  و معایب آن کدام اند؟در این مقاله قصد داریم به این سوالات پاسخ دهیم
این نوع سیستم تبرید در اوایل قرن بیستم بسیار محبوب بود. اما پس از توسعه سیستم های فشرده سازی به دلیل ضریب عملکرد آنها کمتر مورد استفاده قرار گرفت. ضریب جذب فشرده سازی 1/5 است. کولرهای روغن قدیمی یکی از محبوب ترین دستگاه های جذب هستند.

در سیستم های تبرید جذبی، بر خلاف سیستم های تبرید تراکمی که از انرژی مکانیکی (کمپرسور) استفاده می کنند، از منابع گرمایی به عنوان انرژی ورودی به سیستم استفاده می شود. از آنجایی که این انرژی مکانیکی از طریق الکتریسیته تامین می‌شود، استفاده از سیستم‌های تبرید جذبی در شرایطی که دسترسی آسان و کم‌هزینه به منابع برق وجود ندارد و در صورت وجود انرژی حرارتی مانند انرژی خورشیدی یا گرمای از دست رفته در سایر سیستم‌های گرمایشی استفاده می‌شود. به صرفه تر است.

عملکرد سیستم تبرید جذبی به این صورت است که توسط یک ژنراتور آمونیاک محلول در آب با فشار بالا گرم می شود و دو ماده از هم جدا می شوند. این دو محلول ایجاد می کند: از یک طرف، غلظت بالایی از بخار آمونیاک به نام محلول غلیظ و از طرف دیگر محلول آمونیاک مایع با غلظت کم به نام محلول رقیق.

بخار آمونیاک غلیظ با عبور از کندانسور به مایع تبدیل می شود. محلول با غلظت بالایی از آمونیاک وارد مبدل حرارتی می شود تا فشار وارد شده به اواپراتور را کاهش دهد. به دلیل این اختلاف فشار، آمونیاک در دمای پایین تبخیر می شود و گرما را جذب می کند و در نتیجه در یخچال قرار می گیرد.

از مزایای سیستم جریان جذبی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

مصرف برق ناچیز
عمر سرویس بالا
قابلیت استفاده از انرژی خورشیدی
قابلیت بازیابی انرژی حرارتی از دست رفته در سیستم های دیگر
از گازهای CFC استفاده نکنید

و معایب آن:

کارایی کمتر
هزینه نصب و راه اندازی بالاتر

یکی از مهمترین و بهترین نکات برای حفظ عملکرد خوب دستگاه، روغن پمپ وکیوم برای اطمینان از عملکرد صحیح آن است. به یاد داشته باشید که از روغن و مایع روان کننده استفاده کنید. این عملکرد باید نیازهای پمپ را برآورده کند. این روغن اصطکاک را کاهش می دهد و به خنک سازی و کنترل آلودگی هوا کمک می کند و از خوردگی بدنه در پمپ محافظت می کند. بسته به برنامه ای که می خواهید باشد، می تواند نقش داشته باشد.

فرار و فشار بخار
خاصیت روغن در برخورد با آب فرار است; اما گاهی اوقات روغن ها بسیار فرار هستند و با افزایش دما از حالت مایع به بخار تبدیل می شوند. فشار بخار فشاری است که با آن مولکول های نفت سعی می کنند از روغن به عنوان بخار خارج شوند، زیرا تمایل به تبخیر مایعات وجود دارد. این بدان معنی است که فشار بخار کمتر مهم در نظر گرفته می شود زیرا تبخیر کمتر به معنای واریانس کمتر در فشار کلی است و پمپ کارآمدتر عمل می کند.

ویسکوزیته روغن پمپ چقدر است؟
ویسکوزیته اغلب هنگام انتخاب روغن پمپ خلاء انتخاب می شود. ویسکوزیته معیار انتخاب مقاومت آن در برابر جریان است - بنابراین ماده با ویسکوزیته کم نازک و صاف است. در مقاله ویسکوزیته بالا ضخیم و بسیار چسبنده است. اندازه گیری آن توسط مولکول های مایع تعیین می شود. نکته مهم در اینجا این است که ویسکوزیته سیال با افزایش دما کاهش می یابد. این می تواند بر جریان روغن و همچنین آب بندی بین اجزا تأثیر بگذارد. به همین دلیل مهم است که نیازها و کاربردهای پمپ خود را بشناسید تا بتوانید روغن مناسب را برای کارکردن انتخاب کنید. 

افزودنی های روغن وکیوم

مواد افزودنی موجود در روغن موتور با مواد افزودنی موجود در روغن های خلاء بسیار متفاوت است. دلیل آن این است که عملکرد آنها متفاوت است. به عنوان مثال، روغن موتور ممکن است حاوی بازدارنده های زنگ باشد که از مایع پایه جدا شده و به عنوان پسماند در سرویس های داخلی رسوب می کند. با این حال، برای استفاده در روغن خلاء تصفیه شده است و ممکن است حاوی مواد افزودنی برای مقاومت در برابر خوردگی، ضد اکسیداسیون و ضد کف باشد. درک وظایف استفاده از روغن وکیوم بسیار مهم است، زیرا روغن ها در شرایط دما و فشار بالا واکنش متفاوتی دارند و روغن نامناسب می تواند به دستگاه شما آسیب برساند، در حالی که روغن مناسب می تواند عمر طولانی و سالم تجهیزات را افزایش دهد.

اقدامات احتیاطی مهم برای استفاده از گازهای R600a یا R290
هنگام تعمیر تجهیزاتی که از انواع گازهای مبرد استفاده می کنند، مهم است که از خواص این مبردها آگاه باشید. از آنجایی که آنها قابل اشتعال هستند، برخی از اقدامات احتیاطی را نباید فراموش کرد:
قبل از شروع، مهم است که با یک تکنسین حرفه ای مشورت کنید و دانش خود را در مورد بهترین اقدامات و اقدامات احتیاطی که باید انجام دهید تقویت کنید.
در عملیات جوشکاری، تمام مبرد را از سیستم تبرید در محلی با تهویه مناسب خارج کنید یا در ظرف دربسته جمع آوری کنید. قبل از استفاده از مشعل جوشکاری، مطمئن شوید که لوله کاملاً عاری از ایزوبوتان یا پروپان باشد. برای این کار می توان بار نیتروژن را از لوله عبور داد.
مراقب وسایل برقی که با قابلیت اشتعال این مبردها سازگاری دارند باشید.
یک دستورالعمل کلیدی این است که ایزوبوتان و پروپان فقط باید در کمپرسورهایی که برای استفاده آنها طراحی شده اند استفاده شود. این همان چیزی است که عملکرد خوب سیستم و ایمنی عملیاتی را تضمین می کند. معمولا روی سیستم های تبرید مانند کمپرسور یخچال، کمپرسور سیستم خنک کننده خودرو، کمپرسور یخچال و ... نوشته می شود چه گازهایی به عنوان مبرد باید استفاده شود.
اطلاعات مهم دیگر در مورد فیلتر خشک کن هایی است که باید حاوی ماده خشک کننده باشند. برخی از ویژگی های سیستم تبرید هنگام استفاده از هیدروکربن ها تغییر می کند و از برخی جهات تفاوت های مهمی بین سیستم های دارای R600a و سیستم های طراحی شده برای استفاده با R290 وجود دارد. به عنوان مثال، یک کمپرسور R600a دارای جابجایی تقریباً 70٪ بیشتر از مدلی شبیه به R134a R600a است. همچنین دارای فشار بخار کمتری نسبت به R12 یا R134a در تمام محدوده های دمایی است.

در حالی که در مورد پروپان وضعیت متفاوت است. در کمپرسورهای R290 حجم جابجایی همیشه کمتر بوده و در مقایسه با مدل های R134a تا 40 درصد کاهش می یابد. پروپان در فشارهای بالاتر از R600a یا R134a کار می کند. در مورد شارژ گاز، ویژگی برای R600a و R290 یکسان است: در هر دو مورد معمولاً 40٪ کمتر از سایر مبردها است (دلیل دیگری که باعث می شود هیچ ترسی در مورد ایمنی عملیاتی هیدروکربن ها وجود نداشته باشد). از جنبه های دیگر، تغییر کمی وجود دارد.

در مورد مویین ها و مبدل های حرارتی (اواپراتورها و کندانسورها)، تقریباً همیشه همان مشخصات سیستم مانند سایر مبردها حفظ می شود. در نهایت، یک نکته کلیدی: در سیستم هایی که برای استفاده از هیدروکربن ها طراحی شده اند، هرگز آنها را با مایعات مبرد دیگر جایگزین نکنید.

دلایل اصلی کار نکردن کمپرسور چیست؟
خرابی یا قطع سیم ها و دوشاخه ها
یکی از مهم ترین دلایل کار نکردن کمپرسورها این است که سیم های متصل به آن پس از مدت ها پوسیده و سپس پاره می شوند. با این مشکل قابلیت انتقال برق از سیم به کمپرسور سلب می شود و به همین دلیل ساده کمپرسور کار نمی کند. یکی دیگر از دلایل شکستگی یا شکستگی دوشاخه ها این است که به مرور زمان ممکن است دوشاخه ها به دلیل استفاده طولانی مدت شل شده یا به طور کامل بشکنند که باعث از کار افتادن کمپرسور می شود.

اضافه بار کمپرسور
قبل از بررسی این موضوع می خواهیم ببینیم کمپرسور اضافه بار چیست. یک قطعه داخلی است که برای محافظت از کمپرسور نصب می شود. در برخی موارد که فشار زیادی به کمپرسور وارد می شود یا واحدهای خارجی کثیف هستند باعث گرم شدن بیش از حد کمپرسور می شود.

برای محافظت از کمپرسور، اضافه بار آن را به طور موقت قطع می کند و اجازه نمی دهد کمپرسور کار کند تا زمانی که کار تمام نشود و این می تواند یکی از دلایل کار نکردن کمپرسور باشد.

سنسورهای دمای محیط
یکی دیگر از دلایل کار نکردن کمپرسورها سنسورهای دمای محیط است. محل قرارگیری این قطعه یکی از مسائل مهم و حساس در کمپرسور است زیرا در صورت انجام جابجایی نمی تواند دمای محیط را به درستی تشخیص دهد و در زمان های مختلف باعث خاموش شدن کمپرسور می شود و این امر می تواند یکی دیگر از دلایل خرابی کمپرسور باشد. همچنین در نظر بگیرید که این سنسورها ممکن است سوخته باشند.

برد الکترونیک
برد برق را می توان یکی از مهم ترین قسمت های کمپرسور نامید، زمانی که یکی از اجزای برد برق دچار مشکل می شود، نمی تواند ولتاژ صحیح را به دقت تشخیص دهد، این زمانی است که کمپرسور را نمی توان روشن کرد. ابزارهای تخصصی برای تشخیص این مورد نیاز است. و بهتر است با نمایندگی کولر گازی تماس بگیرید.

رله فرمان
رله فرمان یکی دیگر از اجزای کمپرسور است. وظیفه آن تامین ولتاژ به اجزای کمپرسور است.
پیشنهاد می کنیم قبل از بررسی، برد رله فرمان را چک کنید، اگر مشکلی نداشت به تابلو برق مراجعه کنید.
برای بررسی این بخش می توانید از مولتی متر استفاده کنید.

خازن استارت
خازن یکی از قطعاتی است که برای کارکرد کمپرسور مورد نیاز است و باید روی کمپرسور نصب شود. این خازن به راه اندازی کمپرسور کمک می کند.

سنسور مقاومت
یک سنسور مقاومت که به عنوان سنسور دمای محیط نیز شناخته می شود، برای بررسی دمای محیط روی کمپرسور نصب می شود.

در بیشتر موارد این اتصال قطع می شود و باعث از کار افتادن کمپرسور می شود. پس از بررسی، در صورت مشاهده مشکل در اتصال، می توانید آن را وصل کنید و کمپرسور دو بار راه اندازی می شود. در غیر این صورت میزان سوختگی سنسور بالا می رود و باید قطعه را تعویض کنید.

تعمیر کمپرسور کولر گازی
برای اینکه بتوانید کمپرسور خود را به درستی تعمیر کنید، باید محل دقیق خرابی آن را پیدا کرده و سپس تعمیر آن را شروع کنید. اگر توانایی عیب یابی یا تعمیر را ندارید این کار را به نمایندگی ها و کارشناسان این حوزه بسپارید تا از آسیب بیشتر به کمپرسور جلوگیری شود.

سیکل خنک کننده چیست؟
درک عملکرد کمپرسور تبرید بدون در نظر گرفتن و درک چرخه خنک کننده ممکن نیست. در ادامه در مورد این چرخه توضیح خواهیم داد. به طور کلی، در طول چرخه خنک کننده شامل تبدیل مایع به گاز و سپس تبدیل گاز به مایع است. چرخه خنک کننده شامل 5 مرحله اصلی تبخیر، فشرده سازی، تراکم، دریافت و انبساط است. در ادامه هر یک از این مراحل را شرح خواهیم داد. اما قبل از آن باید دو اصل را به خاطر بسپاریم. در طی فرآیند تبخیر، مایع گرمای محیط را جذب کرده و محیط را خنک می کند. از طرفی گاز در حین عملیات میعانات حرارتی خود را به محیط رها کرده و آن را به مایع تبدیل می کند.

تبخیر: در این مرحله منبع مایع وارد اواپراتور می شود. در هنگام تبخیر، مدل گرمای محیط را جذب کرده و خنکی ایجاد می کند. لوله های تبخیر در بالای قسمت داخلی یخچال قرار دارند. در این قسمت مبرد در این لوله ها به گردش در می آید و با دریافت گرما در داخل یخچال دمای آن بالا رفته و به گاز تبدیل می شود.
فشرده سازی: در این مرحله عملکرد کمپرسور یخچال مشخص می شود. کمپرسور مهمترین قسمت یخچال است زیرا بدون آن هیچ مرحله دیگری انجام نمی شود. عملکرد کمپرسور یخچال مشابه عملکرد قلب در بدن و سیستم گردش خون است. کمپرسور که یک جزء مکانیکی است، انرژی مورد نیاز برای حرکت مبرد را در طول چرخه خنک کننده تامین می کند. بعد از اینکه مبرد داخل اواپراتور گرمای داخل یخچال را دریافت کرد و تبدیل به گاز کرد، نوبت به کمپرسور می رسد که گاز را به داخل لوله ها بکشد تا فشار داخل اواپراتورها همیشه کم بماند. . از آنجایی که چرخه خنک کننده یک چرخه بسته است، تعادل باید همیشه حفظ شود. به عبارت دیگر اگر کمپرسور مبرد بخار تولید شده را سریعتر از قسمت اواپراتور خارج کند، فشار منفی ایجاد می شود و دمای این قسمت نیز کاهش می یابد (در نتیجه مبرد به دمای کافی برای تبخیر و خنک شدن یخچال نمی رسد). . . از طرفی اگر عملکرد کمپرسور یخچال دیرتر از عملکرد قسمت اواپراتور باشد، فشار و دمای این قسمت افزایش می یابد.
کندانسور: بعد از اینکه کمپرسور یخچال گازی را با فشار زیاد به سمت شما می کشد و کاملا فشرده می کند، دما و فشار آن بسیار افزایش می یابد. این گاز داغ و پرفشار وارد لوله های کندانسور می شود. کندانسورها معمولا لوله های مسی، بلند و سیم پیچی هستند که در پشت یخچال قرار می گیرند. گاز داغ و پرفشار هنگام عبور از کندانسور گرمای خود را به محیط می دهد و در نتیجه با متراکم شدن دوباره به مبرد تبدیل می شود. البته کندانسورها انواع مختلفی دارند که در برخی از آنها گرما توسط هوای محیط و در برخی مدل های دیگر گرما توسط مایع (آب) جذب می شود. مقدار گرمای آزاد شده در این مرحله در واقع مجموع مقدار حرارت ایجاد شده توسط مرحله تبخیر (گرمای داخل یخچال) به اضافه مقدار گرمای ایجاد شده در اثر مکش و متراکم شدن کمپرسور یخچال می باشد.
 

مرحله دریافت: در این مرحله فشار بیشتر از فشار مورد نیاز در قسمت تبخیر است. بنابراین فشار باید کاهش یابد. این کار توسط بخشی از این چرخه به نام «شیر کاهش فشار» یا «شیر انبساط» انجام می شود. وظیفه اصلی فشارشکن در سیستم خنک کننده کاهش فشار مواد رابط است. مبرد وارد کندانسور شده و تبخیر می شود. فشارشکن سرعت جریان مبرد به اواپراتور را نیز تنظیم می کند. عملکرد دیگر شیر فشارشکن این است که مقدار ورودی را برابر با میزان تبخیر مبرد نگه دارد. این بدان معنی است که فقط مقدار مشخصی از مایع عبور می کند که باید از آن تبخیر شود. کار کنترل و تنظیم دمای یخچال توسط فشارشکن با تغییر ورودی های آن بر اساس نیاز ما انجام می شود.
انبساط: هنگامی که مبرد وارد شیر انبساط می شود، دمای آن نزدیک به نقطه جوش است. با عبور مبرد از شیر انبساط و ورود به قسمت تبخیر، مبرد دوباره دمای محیط را دریافت کرده و به دمای جوش رسیده و تبخیر می شود. در این مرحله، یک چرخه خنک کننده کامل می شود. در سیستم های تبرید مانند یخچال، این چرخه دائما تکرار می شود.