تفاوت چیلرهای هوا خنک و آب خنک از نظر ساختار چیست؟
ساختار چیلر هوا خنک (چیلر تراکمی هوا خنک یا چیلر هوا) و آب خنک (چیلر تراکمی با آب خنک یا چیلر آبی) بسیار شبیه به هم هستند. هر دو از اجزای اصلی کمپرسور، اواپراتور، کندانسور و شیر انبساط تشکیل شده‌اند. مهمترین تفاوت چیلر با چیلر این است که کندانسور یا با آب یا با هوا خنک می شود.

اگر کندانسور با آب خنک شود به آن چیلر فشرده آب سرد می گویند که به برج خنک کننده و پمپ نیز نیاز دارد. اگر کندانسور با استفاده از فن دمنده هوا خنک شود به آن چیلر هوای فشرده می گویند که نیازی به برج خنک کننده و پمپ ندارد.

کندانسور آب سرد معمولاً یک مبدل حرارتی پوسته و لوله است. کندانسور هوای خنک شده از لوله های پره دار (شبیه رادیاتور) تشکیل شده است که فن از طریق آن هوا را دمیده و آن را خنک می کند.

به شکل زیر توجه کنید. همانطور که در تصویر مشاهده می کنید در ابتدای سیکل کمپرسور گاز مبرد را متراکم کرده و فشار و دمای آن را به شدت افزایش می دهد. مبرد متراکم از طریق یک لوله مسی (خط نارنجی) به کندانسور منتقل می شود. کندانسور مجموعه ای از لوله های مسی با تعدادی فن است که این فن ها به طور مداوم حجم زیادی از هوا را از سطح کندانسور عبور می دهند تا دمای مبرد کاهش یابد. پس از کاهش دما، مبرد داخل لوله های کندانسور به حالت مایع تبدیل می شود. مبرد از طریق لوله دیگری (مسیر سبز) از قسمت بسیار مهمی به نام شیر انبساط عبور می کند. همانطور که از نام آن مشخص است، وظیفه این شیر (البته) منبسط کردن مبرد است و این عمل انبساط باعث می شود فشار مبرد به شدت کاهش یابد و مبرد با گرفتن کمترین گرما آماده تبخیر شود (تغییر فاز به حالت گاز). از محیط اطراف تبخیر می شود، مبرد. محیط اطراف مبرد همانند آب داخل اواپراتور است. یعنی مبرد گرمای آب موجود در اواپراتور را جذب کرده و آب را خنک می کند و سپس از این آب سرد برای کاربردهای مختلف خنک کننده استفاده می شود. (از کاربردهای خنک کننده ساختمان تا انواع کاربردهای خنک کننده صنعتی)